Het vertraagde kijken
Over het werk van Laurien Renckens
De ingetogen schilderijen van Laurien Renckens geven geen verhaal prijs. Dat frustreert de kijker die een onderwerp, of zelfs een voorstelling, zoekt in schilderijen. Dat is jammer, want juist door het onderwerp weg te laten, kan Renckens de aandacht vestigen op de prachtige bestorven kleuren, de gehavende en enigszins transparante huid en de rustige symmetrische opbouw van haar schilderijen. Het zijn deze subtiele, zintuiglijke elementen die het werk van Renckens dragen. Ze vertellen geen verhaal, maar veel meer doen ze iets met de kijker, maar uitsluitend wanneer je eerst stopt met het zoeken naar een betekenis of een verhaal.
Renckens’ werk vraagt om een traagheid bij het kijken, zoals ogen die je de gelegenheid moet geven aan het donker te wennen. Pas na enige tijd opent zich een wereld van nuances, suggesties en vermoedens. Dat geldt voor ons als kijker, maar evengoed voor haarzelf, de maker. Ook voor Renckens opent ontvankelijkheid tijdens het schilderen de deur naar het onbedoelde in de handeling van het schilderen. En dat is in deze wereld, waarin alles een gecontroleerde bedoeling lijkt te moeten hebben een kostbaar goed. Het onbedoelde is in staat een zachte zindering in ons op te roepen, een gevoel dat alles op een volkomen vanzelfsprekende manier op z’n plaats valt.
Vincent Botella